Tablice są najprostszą strukturą danych. Dane w tablicy są w pamięci przechowywane obok siebie a dostęp do nich zyskujemy poprzez indeksy, który jest przypisany do jednego elementu w tablicy. Nie może się zdarzyć że jeden indeks prowadzi do dwóch elementów i vice-versa, czyli dwa indeksy umożliwiały dostęp do tego samego elementu. Cechy charakterystyczne tablic to:
- stały rozmiar liczby elementów tablicy ustalany podczas jej tworzenia
- czas dostępu do każdego elementu jest taki sam

Oprócz zwykłych tablic wyróżniamy tablice asocjacyjne które przechowują 2 obiekty które jeden jest kluczem drugi wartością. Dostęp do wartości otrzymujemy poprzez podanie klucza do którego ta wartość jest przypisana. Najczęściej stosowanymi kluczami są napisy. Jeśli program chce przypisać wartość do nieistniejącego klucza to spowoduje to jego powstanie. Jeśli próbujemy uzyskać dostęp do nieistniejącego klucza to najczęściej program nam zwraca błąd, choć w niektórych językach zwracana jest np. w języku AWK pusty łańcuch znaków. Implementacja tablic asocjacyjnych jest albo w językach programowania dostępna bezpośrednio albo przez dodatkowe biblioteki. Zazwyczaj oferują one więcej niż zwykłe przypisanie wartości do klucza lub jej pobranie.